طرح فیپای کتابخانه ملی: ضرورت بازبینی و یک پیشنهاد

جشنواره‌ای از نوشته‌های شما - اسفند 91, نقد و معرفي — توسط در اسفند ۲۰, ۱۳۹۱ در ۱۱:۴۵ ق.ظ

توضیح

این نوشتار بیش از سه سال پیش آماده شد اما به دلایلی مجال نشر نیافت. اکنون با استفاده از فضای ایجاد شده توسط نشریه عطف، منتشر می شود، گرچه ممکن است بعضی از آمار و ارقام ارائه شده قدیمی باشد. متاسفانه هم اکنون به دلیل عدم دسترسی به منابع، امکان به روز کردن اطلاعات آن برایم میسر نیست، اما معتقدم با همین شکل فعلی هم اصل مطلب و پیشنهاد همچنان قابل طرح است.از جناب آقای دکتر رضا خانی پور سپاسگزارم. راهنمایی ها و همفکری های مفید ایشان مرا در تکمیل این طرح یاری کرد.

 

مقدمه

بیش از 15 سال از آغاز اجرای طرح فهرست‌نویسی پیش از انتشار (فیپا) در كتابخانه ملی ایران سپری شده است. تاكنون اجرای این طرح خردمندانه و سودمند با چالش‌هایی روبرو بوده است كه از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان این موارد را نام برد:

–        عدم رضایت نسبی ناشران از مهلت صدور فهرستبرگه فیپا،

–   مغایرت فیپای چاپ شده در هر كتاب با اطلاعات توصیفی و تحلیلی آن، و اصلاح این مغایرت‌ها (دوباره کاری)،

–        عدم اطمینان کتابداران سایر کتابخانه ها به فیپا.

طبق اعلام وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در سال 1388، ناشران سراسر كشور سالانه حدود شصت هزار عنوان كتاب منتشر می‌كنند. با لحاظ میانگین پنج روز مهلت صدور فیپا برای هر عنوان كتاب، سالانه حدود 300هزار روز وقت ناشران گرفته می شود تا فهرستبرگه‌هایی تولید شود که اطلاعات بیش از 85 درصد از آن‌ها در ناحیه‌های مختلف مغایر با كتاب‌های چاپ شده است و کتابداران به آن اطمینان کافی ندارند.

از سویی دیگر، تا چند سال پیش، ارتباط كتابخانه‌ها، اعم از كوچك و بزرگ، با كتابشناسی ملی به صورت گسسته بود. كتابداران می‌بایست مدت طولانی در انتظار انتشار كتابشناسی ملی به صورت چاپی یا لوح فشرده صبر كنند. بنابر این چاپ فهرستبرگه كامل فیپا در پشت صفحه عنوان كتاب‌ها به منظور استفاده كتابداران در تکمیل فهرست کتابخانه خود ضرورت داشت.

اما از این پس با توجه به وجود اپك (OPAC) كتابخانه ملی و فراگیر شدن اینترنت و فراهم شدن امكان ارتباط پیوسته و كم هزینه به كتابشناسی ملی، آیا ادامه طرح فیپا به صورت فعلی ضرورت دارد؟ آیا وقت آن فرا نرسیده است که این طرح به عنوان یک طرح پیشرو در گذشته ها، به موزه سپرده شود؟

وضعیت كنونی فیپا

طبق آمار ارائه شده از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در سال 1384 در ایران تعداد 4345 ناشر در حوزه نشر فعال بوده‌اند و سالانه بیش از شصت هزار عنوان كتاب منتشر كرده اند (وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1388).

طبق بروشور فیپای كتابخانه ملی ایران (1387)، مهلت صدور فهرستبرگه فیپا به ترتیب زیر است:

1- عادی:                                                                     6 روز كاری

2- آموزشی:                                                                 3 روز كاری

3- شهرستان حضوری:                                                    1 روز كاری

4- شهرستان غیرحضوری (از طریق نمایندگان، یا دورنگار و پست):     4 روز كاری

بعضی از درخواست‌های فیپا به دلایل گوناگون از جمله ناقص بودن مدارك، تراكم كاری در گروه‌های فهرستنویسی منابع كتابی و مستندسازی كتابخانه ملی، كمبود نیرو، و …، بیش از مهلت‌های برشمرده فوق آماده می‌شود.

فیپای الكترونیك نیز قرار بود به تسریع در روند صدور فیپا بیانجامد، اما در عمل تأثیر محسوسی در آن روی نداد.

در سال 1391 ریاست محترم کنونی سازمان اسناد و کتابخانه ملی دستور اکید بر یک روزه شدن صدور فیپا داشتند. در عمل هم تاحدودی به این رکورد دست یافته شد، اما پر واضح است که این امر برای همۀ کتابها میسر نیست و در عین حال، انتظار می رود این کاهش انتظار برای صدور فیپا که به معنی افزایش سرعت صدور آن است، از کیفیت فیپا به نحو قابل توجهی کم کند.

طبق بررسی ای که نگارنده با همکاری همکاران خود در سال 1386 در 800 عنوان كتاب واسپاری شده به عمل آورد، مشخص شد كه اطلاعات فیپای بیش از 85 درصد از كتاب‌های مورد بررسی دچار تغییرات عمده و قابل توجهی در ناحیه عنوان، مشخصات ظاهری، موضوع، شابك، وضعیت نشر، و … شده است.

از دلایل احتمالی مغایرت اطلاعات فیپا با كتاب منتشر شده، می‌توان موارد زیر را برشمرد:

1-     تغییراتی كه ناشران به میل خود پس از دریافت فیپا در كتاب ایجاد می‌كنند؛

2-  تغییراتی كه ناشران بنا به الزام اداره کل امور کتاب و کتاب‌خوانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در كتاب ایجاد می‌كنند؛

3-  اشتباهاتی كه از سوی فهرست‌نویسان به دلایل گوناگون، از جمله ناقص بودن یا گویا نبودن مدارك كتاب در دست فهرست‌نویسی، كمبود فهرستنویس و تراكم كاری فهرستنویسان موجود، در فهرستبرگه فیپا روی می‌دهد.

 

نیازهای فیپا

برنامه فیپای كتابخانه ملی ایران از بدو آغاز تا کنون با نیازهای متعددی روبرو بوده كه برآورده نشده است و دورنمایی در برآورده شدن آنها تصور نمی شود. از جمله نیازها می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:

الف – صدور آنی فیپا

از بدو الزامی شدن اخذ فیپا برای ناشران، بزرگترین خواسته و رؤیای این صنف تسریع در فرآیند صدور فیپا (فتوحی، 1379 و ناشران كشور در آینده …، 1384) و دریافت آن در كمترین مهلت بوده است. این خواسته در ایام پركاری ناشران – پیش از نمایشگاه بین‌المللی كتاب و پیش از بازگشایی مدارس – با درخواست‌های مكرر صدور فوری فیپا نمود عینی‌تری می‌یابد.

ب – جذب حداكثری ناشران

درباره میزان مشاركت ناشران سراسر كشور با طرح فیپا پژوهشی مشاهده نشد، اما تجربه نگارنده این سطور از خدمتگزاری در بخش‌های فیپا و فهرستنویسی منابع كتابی كتابخانه ملی، و همچنین مسئله دریافت هر روزه تعدادی كتاب بدون فیپا از طریق واسپاری، حاكی از این است كه ناشران كشور با طرح فیپا همکاری کامل ندارند.

به بیان دیگر، بعضی از ناشران در تهران و شهرستان‌ها، بدون اخذ فیپا یا با فیپایی غیر از فیپای كتابخانه ملی ایران (كه از سوی این كتابخانه جعلی محسوب می‌شود)، اقدام به چاپ و نشر كتاب‌های خود می‌كنند. برخی نیز از لزوم اخذ فیپا برای برخی از انواع كتاب‌های خود آگاهی ندارند یا آگاهانه از دریافت آن امتناع می‌ورزند.

 

پ – جلوگیری از دوباره كاری

در پاییز 1388 تعداد بیش از چهل نفر فهرستنویس به صدور فهرستبرگه پیش از انتشار (فیپا) شاغل بودند. در واقع این افراد فهرستبرگه‌هایی را تولید می کردند که پس از انتشار كتاب، در 85 درصد موارد دچار تغییر می شدند. آنگاه در مرحله فهرستنویسی پس از انتشار (فاپا)، بیش از ده نفر موظف به اصلاح آن بودند.

در صورتی كه اشتباهات و مغایرت‌های فیپای صادر شده با اطلاعات كتابشناختی كتاب‌ها در مرحله پس از انتشار، حذف شود یا به كمترین میزان كاهش یابد، از حجم كار اصلاحی در مرحله فاپا به میزان چشمگیری كاسته و از اتلاف وقت و صرف هزینه اضافی جلوگیری می‌شود.

ت – تخصیص فرصت فهرستنویسی به فراخور موضوع و شرایط كتاب

مهلت كوتاه و قطعی صدور فیپا برای كلیه كتاب‌ها، عدم اختصاص وقت كافی به فراخور موضوع و شرایط هر كتاب و مقید نمودن فهرستنویس به صدور سریع فیپا، به شتابزدگی او منجر می‌شود و در نتیجه احتمال بروز خطا در فهرستنویسی افزایش می‌یابد.

 

ث – افزایش رضایتمندی كتابداران کشور از فیپا

کتابداران سراسر کشور از مخاطبان و بهره برداران اصلی فیپا هستند. به نظر می‌رسد كه تاكنون پژوهش جامعی درباره میزان رضایتمندی آنها از فهرستبرگه فیپای كتابخانه ملی انجام نشده است.

نتایج یک پژوهش نشان می دهد كه تنها 79 درصد كتابخانه‌ها از فیپا استفاده می‌كنند (فتوحی، 1379).

طی تماس‌های كاری با برخی از این كتابداران تا حدودی مشخص شده است كه آن‌ها با توجه به مغایرت‌های مشاهده شده میان اطلاعات مندرج در فهرستبرگه فیپا و كتاب‌های منتشر شده، به صحت اطلاعات آن اطمینان ندارند.

پدیدآوران نیز گهگاه عدم رضایت خود از فیپا را ابراز داشته‌اند (رجب‌زاده، 1382).

بحث

افزایش رضایتمندی از فیپا در كتابداران، ناشران و پدیدآوران و به طور كلی، در تمامی دست اندركاران حوزه نشر امری ضروری به نظر می‌رسد، اما آیا چنین هدفی دست یافتنی است؟

با توجه نیازهای برشمرده كنونی فیپا، به نظر می‌رسد زمان آن فرا رسیده است كه تحولی بنیادین در آن روی دهد، اما چگونه؟

افزایش تعداد فهرستنویسان این طرح، فارغ از این كه در برنامه یا توان كتابخانه ملی هست یا نیست، شاید به تسریع فرآیند صدور فیپا كمك کند، اما رافع سایر مشكلات آن، از جمله مغایرت اطلاعات فیپا، دوباره‌كاری در بخش فاپا، عدم اطمینان نسبی سایر كتابداران به فیپا، نیست.

به نظر می رسد که اتخاذ سیاست عدم تمركز فهرستنویسی در كتابخانه ملی و جلب همكاری مؤسسات و ناشران عمده به این طرح (برون‌سپاری كار)، به دلیل ایجاد تشتت در تصمیم‌گیری‌های علمی این حوزه و بروز چندگانگی و اختلاف رویه در فهرستنویسی و مستندسازی، نمی‌تواند مشكلات طرح فیپا را كاهش دهد. افزودن نظارت عالیه كتابخانه ملی نیز موجب تطویل فرآیند صدور فیپا و نقض غرض خواهد بود.

از سوی دیگر، تهیه فهرستبرگه خواه ناخواه زمانبر است. تاکنون این ناشران بوده اند که زمان صرف شده برای صدور فیپا را به صورت مانع تاخیری در روند فعالیتهایشان تحمل کرده اند، در حالی که طرح فیپا نه برای آنها، بلکه برای کتابداران و  کتابخانه ها و کاهش هزینه سازماندهی آنها ابداع شده است.

آیا با پیشرفت فناوری های ارتباطی و نفوذ روز افزون اینترنت، وقت آن فرا نرسیده است که زمانبری صدور فهرستبرگه از حوزه ناشران به حوزه کتابخانه ها که صاحبان اصلی آن هستند، منتقل شود؟

 

پیشنهاد

برای برون رفت از وضعیت كنونی به نظر می رسد که لغو کامل طرح فیپا سودمندتر از ادامه آن باشد.

پیشنهاد می گردد به جای طرح فیپا، روند پیشنهادی زیر اجرا گردد:

  1. ناشر پیش از انتشار كتاب خود، اطلاعات کتابشناختی کتاب در دست انتشار خود را در وبسایت فیپا ثبت و بلافاصله به طور خودکار کد رهگیری دریافت کند،
  2. ناشر موظف ‌شود كد رهگیری را همراه با توضیح نحوه استفاده از آن، كه نمونه و الگوی آن در اختیار او قرار گرفته است، در پشت صفحه عنوان – در محل سابق درج فهرستبرگه فیپا – درج كند. در سالهای دور، هر کتابی در کتابخانه ملی ثبت می شد، عبارتی در صفحه حقوقی بدین ترتیب درج می گردید: «این کتاب با شماره … در کتابخانه ملی ایران ثبت شده است». بنابراین، اکنون نیز می توان چنین نوشت: «این کتاب با کد رهگیری …، عنوان  …، و شابک … در کتابخانه ملی ثبت شده است».
  3. پس از انتشار كتاب، دو نسخه از طریق واسپاری قانونی به كتابخانه ملی تحویل شود،
  4. كتاب‌ به صورت كامل در کتابخانه ملی فهرستنویسی شود و به محض تكمیل فهرستنویسی، ركورد مربوط به آن از طریق اُپك در دسترس همگان و ازجمله كتابخانه‌های سراسر كشور قرار گیرد.

به این ترتیب، كتابخانه‌های سراسر كشور با استفاده از رایانه و ارتباط اینترنت و تنها با داشتن كد رهگیری مندرج در پشت صفحه عنوان، یا شابک کتاب، به اطلاعات صحیح و قابل اطمینان فهرستنویسی كتاب مورد نظر دست می‌یابند.

طبق این پیشنهاد، وظایف هریك از نهادهای دخیل در امر كتاب به صورت زیر خواهد بود:

ناشران:

–       ورود اطلاعات كتاب پیش از انتشار در اُپك كتابخانه ملی و دریافت كد رهگیری به صورت خودكار،

–       درج كد رهگیری همراه با توضیح مربوط در پشت صفحه عنوان كتاب (صفحه حقوقی).

كتابخانه ملی:

–       دریافت كتاب از طریق واسپاری قانونی و ساماندهی به واسپاری قانونی،

–       فهرستنویسی كامل و صحیح كتاب و در دسترس عموم قرار دادن ركورد آن از طریق اُپك.

كتابخانه‌ها:

–       ورود به سیستم اُپك كتابخانه ملی ایران،

–       جستجوی ركورد فهرستنویسی كامل كتاب از طریق كد رهگیری یا شابک مندرج در صفحه حقوقی كتاب.

 

مزایای طرح جدید

پیشنهاد فوق دارای مزایایی به ترتیب زیر است:

الف – صدور آنی كد رهگیری

با توجه به این كه ثبت اطلاعات كتاب بدون فهرستنویسی كامل و عملیات وقت‌گیر مستندسازی انجام می‌شود، دستیابی به كد رهگیری بسیار سریع خواهد شد. اگر ناشر كتاب را به صورت حضوری به بخش فیپا ارائه كند، در كمتر از چند دقیقه،‌ و اگر اطلاعات ثبت را به صورت الكترونیك از طریق اُپك ارسال كند، كد رهگیری را بلافاصله به صورت خودكار دریافت خواهد نمود.

ب – جذب حداكثری ناشران به همكاری با طرح دریافت كد رهگیری

با توجه به سرعت بالای صدور كد رهگیری، به ویژه به صورت الكترونیك، و عدم معطلی ناشران در این مرحله، انتظار می‌رود كه استقبال آن‌ها از این طرح افزایش قابل توجهی یابد و به عدد آرمانی صد درصد نزدیک شود.

پ – جلوگیری از دوباره كاری در گروه فهرستنویسی منابع كتابی كتابخانه ملی

با حذف مرحله فهرستنویسی پس از انتشار، كارمندان شاغل در بخش‌های فهرستنویسی پیش از انتشار و پس از انتشار كتابخانه ملی می‌توانند فقط به فهرستنویسی و تكمیل ركورد كتاب‌های دارای كد رهگیری كه از طریق واسپاری دریافت شده‌اند، بپردازند. بدین ترتیب، مقدار زیادی در وقت و منابع کتابخانه ملی صرفه جویی می شود.

ت – تخصیص وقت به فراخور موضوع و شرایط كتاب

در این طرح، كتابخانه ملی می‌‌تواند با مدیریت و برنامه‌ریزی صحیح، ضمن تعیین مهلت فهرستنویسی كتاب‌ها با توجه به موضوع و شرایط خاص آن‌ها، با فراغت بیشتری به فهرستنویسی كتاب‌ها بپردازد. رفع اضطراب ناشی از انتظار ناشران برای دریافت سریع فیپا موجب می‌شود فهرستنویسان بدون شتابزدگی، با دقت بیشتر و ضریب خطای كمتر به كار بپردازند.

بدیهی است در این طرح نیز مهلت مشخص، اما واقعی برای فهرستنویسی هر كتاب در نظر گرفته خواهد شد.

ث – افزایش رضایتمندی كتابداران کشور از فهرستبرگه‌های كتابخانه ملی

افزایش صحت فهرستبرگه‌های كتابخانه ملی، افزایش اعتماد كتابداران سایر كتابخانه‌ها و  افزایش رضایتمندی آن‌ها را در پی خواهد داشت.

 

ملاحظاتی پیرامون پیشنهاد فوق

برخی از همکاران ایراداتی را بر این طرح وارد دانسته اند، این که همه کتابخانه ها در کشور دارای رایانه و ارتباط اینترنت نیستند و واسپاری قانونی چندان مرتب انجام نمی گیرد. در پاسخ به این ایرادات می توان گفت که:

تجهیزات مورد نیاز كتابخانه‌ها در «طرح فهرستنویسی پس از انتشار»

توقف انتشار كتابشناسی ملی به صورت چاپی از سال 1376 و تولید نسخه الکترونیک آن به معنی این است که کتابخانه ها از 15 سال قبل ملزم به تهیه رایانه بوده اند. بنابراین طرح پیشنهادی جدید هیچگونه بار مالی جدیدی به کتابخانه ها وارد نمی کند.

با توجه به نفوذ اینترنت به اقصی نقاط كشور، حتی روستاها، كتابخانه‌ها می‌توانند با صرف هزینه اندك اخذ اشتراك اینترنت یا تهیه كارت اینترنت، به اُپك كتابخانه ملی ایران وصل شوند و به اطلاعات فهرستنویسی كتاب‌های خود دست یابند.

آمار مشخص و یكسان و معتبری از درصد نفوذ اینترنت در كشور در دست نیست، اما الزام دولت به عموم مردم بر استفاده از اینترنت به منظور دسترسی به دولت الكترونیك، و همچنین برای ثبت اطلاعات و ارائه درخواست و انجام بسیاری از امور، از جمله دریافت كارت سوخت، اعلام اطلاعات اقتصادی خانوارها، و … نشانه نفوذ گسترده اینترنت و عزم دولت به الزام عموم به بهره‌برداری از آن در شهرها و روستاهای كشور است.

نحوه واسپاری قانونی كتاب

واسپاری كتاب‌های منتشر شده معمولاً به فاصله اندكی پس از انتشار كتاب انجام می‌گیرد.

روند واسپاری قانونی كتاب در حال حاضر بدین صورت است كه ناشر پیش از انتشار كتاب خود موظف است لوح فشرده آن را برای اخذ مجوز چاپ به اداره كتاب و كتابخوانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ارائه كند. پس از صدور مجوز و طی مراحل چاپ كتاب، ناشر موظف است به ازای هر هزار نسخه شمارگان كتاب خود، شش نسخه به وزارت ارشاد اسلامی تحویل دهد (واسپاری) و فرم اعلام وصول را پر كند. پس از تطبیق كتاب چاپ شده با لوح فشرده پیش از انتشار آن، مجوز پخش كتاب صادر می‌شود.

بنابراین، با وجود ساز و كار موجود و لزوم دریافت مجوز پخش پس از واسپاری، ضریب اطمینان اجرای واسپاری قانونی كتاب بسیار بالا است و نقض آن غیرمحتمل به نظر می‌رسد.

مدت انتظار كتابخانه‌ها برای تكمیل فهرستنویسی كتاب‌ها

كتابخانه ملی می‌تواند از لحظه دریافت كتاب از طریق واسپاری، طی مدت معین، اطلاعات كامل فهرستنویسی كتاب را از طریق اُپك خود در اختیار عموم بگذارد. كتابخانه‌های بریتانیا و كنگره آمریكا مهلت 12 هفته‌ای را برای فیپای خود تعیین كرده‌اند، اما با توجه به شرایط كتابخانه ملی ایران این مهلت می‌تواند حداكثر سه هفته تعیین شود.

بدین ترتیب، با توجه به دریافت كتاب از طریق واسپاری بلافاصله پس از چاپ آن و فهرستنویسی كامل آن ظرف سه هفته، می‌توان امیدوار بود كه فهرستبرگه كامل هر عنوان كتاب، پیش از آن كه آن کتاب توسط كتابخانه‌ها شناسایی و تهیه شود، آماده و در كتابشناسی ملی در دسترس همگان قرار گرفته باشد.

 ************************************

فهرست منابع

دانستنیهای فیپا، راهنمای ناشران. [كاتالوگ]. (1387). تهران: سازمان اسناد و كتابخانه ملی ایران.

رجب‌زاده، شهرام. (1382). «اندر حكایت فیپا». كتاب ماه كودك و نوجوان، ش. 77: 126.

فتوحی، نوش‌زاد. (1379). «ارزیابی فهرستنویسی پیش از انتشار در ایران». پایان‌نامه كارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات.

«ناشران کشور در آینده از مراجعه به مرکز برای دریافت فیپا بی‌نیاز می شوند». (1384). آفتاب. [پیوسته]. قابل دسترسی در: https://www.aftab.ir/news/2005/oct/27/c5c1130413048_art_culture_book_publication.php  [12/11/1388].

وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، معاونت فرهنگی. (1388).« آمار فرهنگی». [پیوسته]. قابل دسترسی در: http://www.ershad.ir/ershad.net/home.html [26/10/1388].

 


برچسبها: , , , ,

    ۶ نظر

  • ماهرخ گفت:

    سلام
    کاش این طرح را آقای میربهاء همان سه سال پیش پیگیری می کردند تا نه تنها مشکلاتی که ذکر شد بلکه خیلی مشکلات دیگر در بخشهای مختلف سازمان پیش نمی آمد.

    • کامبیز میربهاء گفت:

      این طرح را همان سه سال پیش ارائه کردم. آقای اشعری، رئیس محترم وقت سازمان، خود بدون نظرخواهی از مشاوران کتابدارشان، طرح را رد کردند و برای ابلاغ نظر خود به من، آن را به جناب آقای دکتر عظیمی، معاون محترم وقت کتابخانه ملی ارجاع دادند. ایشان هم آن را مردود دانستند.

      به خیر فصلنامه کتاب سابق و نمی دانم چی فعلی امید نداشتم چون قبلا آن را آزموده بودم، ناچار طرح را برای چاپ به مجله گروه کتابداری دانشگاه شهید چمران اهواز فرستادم. تلفنی از احوالش جویا شدم، گفتند در مرحله داوری است. اما هیچگاه از داوری بیرون نیامد و گویا خود مجله هم به محاق رفت!

      در حاشیه یک همایش، طرح را به طور مفصل برای دوستی تعریف کردم. از طرح من هیچ خبری نبود. شش ماه بعد دیدم همان دوست طرح را به نام خود به ریاست محترم کنونی سازمان ارائه داده اند. جلسه ای بدون حضور ریاست سازمان ترتیب داده شد و من در آن یادآوری کردم که سابقه طرح چیست.

      بیش از هفت ماه است که از سازمان به طور موقت منفک شده ام و خبر ندارم که اخیرا چه تصمیمی گرفته اند.

      به هر حال، به نظر من چه طرح از من باشد و چه آن دوست آن را با حسن نیت بازتولید کرده باشد، مهم این است که سایر کتابداران همکار درباره آن نظر بدهند تا به اصطلاح چکش بخورد و صیقل داده شود و در نهایت اجرا شود تا از فیپا و تبعات منفی کنونی آن (به زعم من) خلاص شویم.

      • کامبیز میربهاء گفت:

        البته این را هم باید اصافه کنم که آن دوست محترم چون دیدند که طرح بنده ظاهرا مورد توجه قرار نگرفت، طرح خودشان را ارائه کردند. در نیت خیر ایشان هیچ تردیدی ندارم. همان طور که پیشتر گفتم، نقد و اصلاح و بعد اجرا شدن طرح از هر چیزی مهم تر است، حال با نام هر کسی باشد.

      • کتابدار گفت:

        اقای میربها متاسفانه هنوز شما به این فکر میکنید که مدیران سازمان در حق شما چه کردند و مثلا به حرفهای شما گوش ندادند. اما مدیریت شما رو هم در پردازش دیدیم پس لطفا اینقدر ادعای مدیریت صحیح و درک درست از شرایط و … رو نداشته باشید.

        • کامبیز میربهاء گفت:

          همکار محترم،

          حتم دارم که اگر بار دیگر توضیحات مرا بخوانید، در آن اثری از جفای مدیران به من و ادعای من در مدیریت صحیح و درک درست شرایط نخواهید یافت.

          و باز هم حتم دارم که شما هم به دلیل “کتابدار” بودنتان، ترجیح می دهید که نظرات کتابدارانه شما را “کتابداران” نفی، تایید یا اصلاح کنند، نه مدیران غیرکتابدار.

  • فهرستنویس کتابخانه ملی گفت:

    طرح خوبی است و آنطور که شنیده ام در حال حاضر در معاونت کتابخانه ملی هم بر روی آن اجماع نسبی انجام شده است. امیدوارم که در سال 92 اجرایی شود

پاسخ بدهيد

دنبالكها

ارسال دنبالك